Mikropolaryzacja mózgu 

Mikropolaryzacja mózgujest dostępna dla pacjentów w szerokim przedziale wiekowym – od dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi po osoby dorosłe zmagające się ze skutkami urazów układu nerwowego. Kwalifikację przeprowadza neurolog na podstawie wywiadu klinicznego oraz wyników diagnostyki QEEG. Dzięki temu stymulację można precyzyjnie skierować na obszar, który tego wymaga.

Przy jakich schorzeniach stosuje się tDCS?

Przezczaszkowa stymulacja prądem stałym znajduje zastosowanie w wielu obszarach neurologii i psychiatrii. Najczęściej wspiera rehabilitację po udarze, w stwardnieniu rozsianym oraz w chorobie Parkinsona, gdzie pomaga poprawić kontrolę ruchu. Bywa też stosowana pomocniczo w ADHD, zaburzeniach koncentracji, stanach depresyjnych i lękowych. O doborze wskazań zawsze decyduje lekarz.

Jakie są przeciwwskazania do mikropolaryzacji?

Przed pierwszą sesją neurolog wyklucza sytuacje, w których zabieg mógłby być niebezpieczny. Sama stymulacja jest dobrze tolerowana, a ewentualne działania niepożądane ograniczają się zwykle do przejściowego mrowienia lub lekkiego zaczerwienienia skóry. Istnieją jednak stany, które wykluczają wykonanie zabiegu.

Kiedy nie wykonuje się zabiegu?

Mikropolaryzacji nie przeprowadza się u osób, u których występują:

• implanty metalowe w obrębie czaszki, na przykład klipsy naczyniowe lub płytki,

• wszczepiony rozrusznik serca albo neurostymulator,

• aktywna, niekontrolowana padaczka,

• otwarte rany lub stany zapalne skóry w miejscu przyłożenia elektrod.

Jak przebiega cykl terapeutyczny i od czego zależy jego skuteczność?

Standardowy cykl obejmuje od 10 do 20 sesji trwających 20–40 minut, wykonywanych codziennie lub co drugi dzień. Pierwsze efekty, takie jak lepsza koncentracja czy sprawniejsza koordynacja, pojawiają się zwykle po kilku sesjach. Pełne rezultaty kumulują się w ciągu kolejnych tygodni, ponieważ stymulacja uruchamia procesy neuroplastyczne trwające także po zakończeniu terapii.

Dlaczego mikropolaryzację łączymy z inną rehabilitacją?

Największą wartość zabieg daje w połączeniu z ćwiczeniami. Mózg pobudzony stymulacją szybciej utrwala wzorce ruchowe wypracowywane podczas fizjoterapii, dlatego pacjenci korzystający równolegle z rehabilitacji poudarowej czy treningu na sprzęcie odciążającym osiągają lepsze wyniki. Po zakończeniu cyklu neurolog ocenia postępy i w razie potrzeby planuje kolejną serię po przerwie regeneracyjnej.

Mikropolaryzacja mózgu – najważniejsze informacje o terapii tDCS

Przezczaszkowa stymulacja prądem stałym to nieinwazyjna metoda wspierająca leczenie wielu schorzeń neurologicznych.

• Zabieg jest bezbolesny i dobrze tolerowany, a kwalifikację prowadzi neurolog na podstawie diagnozy QEEG.
• Mikropolaryzacja wspiera rehabilitację po udarze, w SM i chorobie Parkinsona, a także w ADHD i zaburzeniach koncentracji.
• Cykl obejmuje od 10 do 20 sesji, a efekty narastają stopniowo dzięki neuroplastyczności.
• Przeciwwskazania to m.in. implanty w czaszce, rozrusznik serca, niekontrolowana padaczka i uszkodzenia skóry głowy.
• Największą skuteczność metoda osiąga w połączeniu z fizjoterapią i treningiem na specjalistycznym sprzęcie.